Week 18: over nog wat meer lezen

Ik waarschuwde jullie vorige week al dat week 18 behoorlijk saai ging zijn. Gevuld met het lezen van artikels, het printen van artikels en het voor de 100ste keer herlezen van mijn doctoraat (om daar nog fouten in te vinden). .. more

Week 17: over lezen, lezen en lezen

In week 3 van het aardbei366-project diende ik de eerste versie van mijn doctoraat in. We zijn nu 14 weken later en eindelijk begint er wat schot in de zaak te komen. Dat gaat gepaard met wat stress en vooral vele bomen die sneuvelen door de plotse aanval van leeswoede die me moet voorbereiden op de interne verdediging op 21 mei. En ook best wel wat minder inspiratie voor de foto’s. .. more

Eindelijk gaat het vooruit.

Geduld is zeker niet mijn sterkste punt en helaas is dat een eigenschap waar je maar beter over kan bezitten zo op het einde van een doctoraat. Eind januari diende ik namelijk de eerste versie van het boekje in en ondertussen zijn we al zo’n klein half jaar verder. .. more

Week 16: over het zonnige Zweden en crème brûlée

Die weken die vliegen maar voorbij, zo ook onze eerste week als man en vrouw. Nadat we vol overtuiging ons ja-woord naar mekaar geroepen hadden, raapten we onze spullen bij mekaar voor een kleine week in Zweden. .. more

Ik zie het keihard zitten

Ik vond het al de max, Uppsala, zo in november. Dat, terwijl elke Zweed me probeerde te overtuigen dat november echt een kutseizoen is en ik me daar helemaal niet mocht laten beïnvloeden. Ik snapte dat niet goed, want behalve dat het iets donkerder was en een paar graden kouder, leek een Zweedse november zo slecht nog niet.

Maar nu heb ik de Zweedse lente leren kennen, op huwelijksreis dan nog. Terwijl november druilig, donker en doods is, leeft heel de stad op tijdens die laatste dagen van april. Een stralende zon geeft nu eenmaal meer mogelijkheden om de stad te verkennen dan een druilige novemberdag. Al is stad misschien een overstatement, zo groot is Uppsala niet, maar leuk. Veel groen en veel water, veel vrolijke studenten die van de eerste lentezon genieten, veel fietspaden die je meenemen naar het midden van een bos of naar een gigantisch meer. Veel treinen om naar Stockholm te reizen. Veel plaatsen voor fika en veel looppaden om de fika-kilo’s er af te krijgen. .. more

week 15: over grappige honden en ja-zeggen

Vanuit het zonnige Zweden kan ik jullie vertellen over week 15 van het aardbei366-project. Een week die begon met foto n°100, genomen in Barcelona, waar oude mannetjes romantische taferelen opleverden op de Av Diagonal. .. more

Week 14: over dappere stappers en kleine steegjes

Mensen die in wandelverenigingen zitten, ik ga ze nooit begrijpen. Hoe je ooit kan denken dat je niet belachelijk bent als je samen met je partner een bijpassende jogging in doffe jaren-80-kleuren draagt en daarbij nog eens het lichaam hebt van een peer. Hmmm, neen, van die dappere stappers, ik kan daar niets anders bij doen dan eens lachen en er een foto van nemen. .. more

Week 13: over roze bloempjes en rare bochtjes

De dertiende week van het aardbei366-project was weer behoorlijk internationaal, met couchsurfingavondjes in het gezelschap van Italianen, Amerikanen, Spanjaarden en nog wat nationaliteiten. Ook vermoeiend, zo’n week waar er op zetels geslapen werd, zowel bij ons als op die van anderen. Een week die begon in Parijs, waar we af en toe de grond onder doken. .. more

Een dagje Brussel

Zoals al eens gezegd, mocht onze schattige LePoes een uurtje in de auto op mijn schoot liggen op weg naar Brussel om daar kennis te maken met zijn nieuwe baasjes. Maar omdat België zo klein is en wij helemaal niet gewoon zijn om ver te rijden (iets waar we best aan zullen wennen voor De Grote Verhuis), besloten we om er dan maar onmiddellijk een daguitstapje van te maken. Mijn excuses voor de Instagram overload de voorbije dagen, maar soms ben ik zo erg onder de indruk van de kwaliteit van de foto’s die m’n iPhone 4S kan nemen dat ik deze gewoon moet delen. .. more

Thumbs up

Ik klaag niet snel op mijn blog. Dat heeft een beetje te maken met wat zij zegt, hoe ge overkomt en al. Maar ook een beetje omdat ik weinig dingen heb om over te klagen (en de dingen waar ik wil over zou klagen deel ik liever op café, dan hier).

Echter, vandaag ga ik een uitzondering maken. Vandaag ga ik klagen over dat ene akkefietje dat momenteel mij zo keihard tegensteekt dat ik er een volle blogpost over ga wijden: mijn lompigheid en de daaruitvolgende gigantische duim aan mijn rechterhand. .. more