Brief aan mijn stad
Liefste Stad Gent,
Wij zijn al jaren goede vrienden. Ik kan mij geen lievere, sympathiekere stad bedenken als deze plaats waar Schelde en Leie in mekaar vloeien, waar 10 dagen lang een paar miljoen mensen feest vieren en waar de beste universiteit van België zich mag huisvesten. Ik vind u sympathiek, liefste Gent, want groen en sociaal overheerst in deze gezellige stad en dat merk je. Ik betaal met plezier mijn gemeentetaks, wetende dat die nuttig zal gebruikt worden om bomen te planten, fietsenstallingen te plaatsen en de infrastructuur te verbeteren.
Over dat laatste moeten we het wel eens hebben, liefste Stad van me. Ik snap heel goed dat ons stationnetje nood had aan een grondige facelift, want we willen ons profileren als een moderne gemeenschap met een schitterend openbaar vervoer. Ik begrijp dat zoiets wegenwerken met zich meebrengt, en wegenwerken dat is ook een beetje werkgelegenheid, dus daar zijn we blij om. Ik weet dat het moeilijk is om zoiets in te plannen en te coördineren, want een nieuw station, dat zien wij groots, met allerlei torens en pleinen over de ganse Fabiolalaan verpreid.
Maar, liefste stad, is dat nu echt nodig om zowel de Koningin Fabiolalaan, de Elisabethlaan, de Voskenslaan en nu ook de Sint-Denijslaan af te sluiten voor verkeer? En waarom moet dat zo, dat alle fietsers aan het station tussen de trambedding en de dranghekkens gejaagd worden, terwijl dat toch een beetje gevaarlijk is op zo’n druk fietspunt boordevol agressieve buschauffers? Fietsers zijn toch prioritair in onze mooie sociale stad, maar mijn gezellige studentenfiets wordt een beetje gediscrimineerd door een half mountainbike parcours te installeren op weg van mijn huisje naar het werk.
Dat autorijden moet worden afgeraden, daar ga ik volledig mee akkoord. Maar, als ik mijn fietsbanden platrijd op de drempels, bulten en bouwafval dat over mijn fietsroute verspreid is, dan moet men zich op andere manieren kunnen verplaatsen. Dankzij die fantastische wegenwerkcoördinatie, met 4 afgesloten straten op nog geen anderhalve km², moet ik daar een kilometer of 6 voor omrijden. Dat is niet goed, lieve Stad, want die 6 kilometer, dat is een pak CO2 en fijn stof die de lucht in geblazen worden. Om nog niet te spreken van frustraties, die er niet zullen op beteren nu het schooljaar bijna weer begint.
Dus, liefste Stad, gaan we de volgende keer eens nadenken voor we de ganse stationssite in een zandbak veranderen? En kunnen we nu al eens eens beginnen denken aan een oplossing, voordat tienduizenden Gentse studenten zich dagelijks over de stationssite moeten bougeren? Of wil je liever dat ze elders gaan studeren, waar fietsers niet van de baan of in de sporen geduwd worden? Ik dacht het niet, toch?
Alvast bedankt,
Uw aardbeiwormpje.
Ak vind de situatie vandaag aan het station ook echt gevaarlijk. Voetgangers moeten zich tussen hekkens en de tram murwen. Er gaan nog gewonden vallen! Ben gisteren ook bijna door zo’n hermelijn aangereden en vervolgens een attack gekregen van die “TINGTINGTINGTING” vlak naast mijn oor. Grmbl!
Goed gezegd!
Groot gelijk , het gaat niet bepaald lachen worden vanaf 1 september…
Grandioos, zowel qua stijl als qua inhoud. En een mooi tegengewicht voor mijn outing van gisteren