Thumbs up
Ik klaag niet snel op mijn blog. Dat heeft een beetje te maken met wat zij zegt, hoe ge overkomt en al. Maar ook een beetje omdat ik weinig dingen heb om over te klagen (en de dingen waar ik wil over zou klagen deel ik liever op café, dan hier).
Echter, vandaag ga ik een uitzondering maken. Vandaag ga ik klagen over dat ene akkefietje dat momenteel mij zo keihard tegensteekt dat ik er een volle blogpost over ga wijden: mijn lompigheid en de daaruitvolgende gigantische duim aan mijn rechterhand.
Gisteren trok ik mijn nieuwe loopschoenen aan om samen met haar een tochtje te gaan maken. Ik had al een kilometer of 6,8 in de benen, maar mijn innerlijke autist is eigenlijk het meest tevreden met een rond getal op de teller. Dus ik deed door, zo voor die laatste 200 meter, misschien wou ik net enthousiast een sprongetje doen van de borduur of weet-ik-veel, maar in elk geval lag ik daar plots op de grond. Boem-patat. Loopkleren gescheurd, een paar schaafwonden en een duim die er niet al te fris uitzag, al gingen mijn eerste zorgen uit naar de staat van mijn iPhone die er als bij wonder goed uitgekomen is (dank u schoonouders voor het iPhone hoesje!).
Die duim bleef zwellen, nam wat vreemde kleuren aan, dus werd er ‘s avonds richting de huisarts gereden om daar de gemiddelde leeftijd in de wachtzaal met zo’n 40 jaar te verjongen. Zo’n drie kwartier later bevond ik me in de spoed, er werden foto’s genomen en na een uur of 3 kreeg ik te horen dat de duim verstuikt is. Zwaar verstuikt. Ik content, want met een gips zou ik wellicht geen mooi handtekening in ons huwelijksboekje kunnen zetten. Echter wel zwaar genoeg verstuikt om heel dat duimding aan een ijzeren staaf te binden.
Ooit al eens geprobeerd om een flesje Minute Maid open te doen zonder duim? Ik dacht het niet, want dat gaat niet! Of typen, een klavier is echt niet gemaakt om met een duim van een vierkante meter op te slaan. Maar het ergste van al is: mijn iphone, die reageert niet op verband. Aaargh! Hoe moet ik nu DrawSomething spelen??





being left, would help
…
Een straf van God. “Gij zult geen idiote tekeninkskes maken”
allé, ‘t is u vergeven
[...] Ik daarentegen wrong mijn duim in een rare bocht tijdens een valpartijtje. [...]
auch dat ziet er pijnlijk (en lastig) uit! hopelijk snel beter!