Nooit meer Ryanair
Ooit prijsde ik Ryanair de hemel in voor zijn goedkope vluchten en mij de mogelijkheid te geven om extreem low-budget op reis te gaan. En ja, dat is het ook. Wanneer je bestemming niet veel uit maakt en je rugzak zo weinig mogelijk mag wegen, blijft Ryanair een topoplossing.
Wanneer je pakweg van Uppsala naar Gent wil vliegen en liefst nog de mogelijkheid wil hebben om enige alcoholische dranken mee te smokkelen, is Ryanair minder aantrekkelijk. Aan alle toekomstige bezoekers die zich willen laten verleiden door de gigantische lage prijzen kan ik maar 1 tip meegeven: doe het niet.
Zo vliegen die Ryanairbakken nooit op momenten dat je met het openbaar vervoer op hun luchthaven geraakt. Een overnachting in een veredelde gevangeniscel met ontiegelijk nachtlawaai, ook gekend als luchthavenhotel, is vrijwel de enige optie wanneer je om 6u ´s ochtends op Skavsta vertrekt.
Je wordt vervolgens op zo´n onmenselijk vroeg uur door een security-lijn geduwd waar de gemiddelde werknemer de alures heeft van een concentratiekampwachter. Met een nors geblaf word je gecommandeerd alles uit je zakken te halen en als je geluk hebt mag je nog met harde hand gefouilleerd worden door een vrouw met snor (de snor is namelijk een obligaat uiterlijk kenmerk voor al het vrouwelijk Ryanairluchthavenpersoneel). Daarna word je overvolle handbagage uiteraard als verdacht aanzien en staat een gedegradeerde flik met je Victoria Secret ondergoed te zwaaien in een overvolle vliegtuighal. Als je geluk hebt, heb je vlak voordien de was gedaan, zodat niet iedereen getuige hoeft te zijn van je incontinentieprobleem.
Wanneer men eindelijk beslist heeft dat je 3 pakken hagelslag geen vermomde cocaïne is, mag je je begeven naar de tax free, wat eigenlijk een synoniem is voor “peperdure tijdsvulling”. Voor zes euro slurp je van wat slappe zwarte drek, hopend dat het niet op je darmen zal slaan want wie weet moet je nog betalen voor je wc-bezoek op dat Ryanairwrak.
Als je eindelijk mag boarden merk je dat een groot percentage van de Ryanairreizigers het concept van “de rij” nooit helemaal begrepen heeft en wanhopig probeert voorbij te steken, liefst in kuddes van 5 a 8 personen. Dezelfde bevolkingsgroep rept zich op het vliegtuig om daar hopeloos lang te twijfelen op het middenpad, aangezien de keuze van de zitplaats voor zulke mensen de meest zware mentale beslissing ooit is. Zij wringen zo´n 10 minuten lang hun veel te grote handbagage in de opslagruimte (uiteraard nog steeds staande in het gangpad) en moeten dit proces zo´n 3 a 4x herhalen aangezien er blijkbaar erg veel is dat je plots nodig hebt op die 2u lange vlucht.
Wanneer je eindelijk een zitplaatsje bemachtigd hebt, staat je een uur of 2 continue reclame en afsnauwende stewardessen te wachten. Van krasloten tot dubieuze telefoonkaarten of elektronische sigaretten, Ryanair is de nieuwe televerkoop: even veel onzin en net zo irritant. Uiteindelijk land je perfect op tijd op je eindbestemming – speel het liedje maar in je hoofd af – waar altijd 1 of andere reismongool het amusant vindt om een applausje te plegen voor het vliegtuigpersoneel dat gewoon zijn job uitoefent.
Natuurlijk zit je reis er dan nog niet op, neen, eigenlijk ben je tijdsgewijs nog maar halverwege. Geen enkele Ryanairluchthaven bevindt zich binnen een straal van 150 km – ofte 2 busritten, een stoptrein, een halve dodentocht en een stukje met de kano – van een nuttige plaats. Volledig geradbraakt en vloekend op die 10kg handbagage die nooit in een comfortabele tas kon, zet je je tocht verder om uiteindelijk 3 uur later (en 12 uur na het uur van vertrek) toe te komen. Zucht. Had je die fles jenever nu maar niet achter moeten laten aan de security.
Dat allemaal om 60 euro uit te sparen. Neen. Nooit meer Ryanair.
