Met een paar kannetjes glühwein voor de neus, durven de gesprekken al wel eens vlotjes te gaan. De Oostenrijkers spreken beter Engels, ik waan me plots een rasechtse Deutsche Heidi en dat komt de sfeer allemaal ten goede. Ik vind dat schoon. .. more
Twitter is als een online café, die vergelijking is al vaker gemaakt. Wij babbelen daar wat op, over de dagelijkse onzin van het leven (net als deze blog), lichte frustraties of om wat meningen uit te delen. Het mag banaal zijn, liefst zelfs, ik houd niet van mensen die zichzelf te serieus nemen. Vandaar ook dat ik het meestal goed kan vinden met de mensen die mijn Twitter-timeline opvullen. .. more
Ook snelle mensen vinden hun goesting in Oostenrijk, hierbij heb ik het natuurlijk niet enkel over de Gentse betekenis van het woord, maar vooral over de maat voor afgelegde weg per tijdseenheid. Ik ben de lieve mensen van de Toerisme Oostenrijk en natuurlijk de fantastische Joke, dan ook heel erg dankbaar dat ze mij in een programma gestoken hebben waar behoorlijk wat adrenaline aan te pas kwam.
Jullie weten vast wel dat, van zodra ik de combinatie van sneeuw en bergen zie, ik eigenlijk niet kan wachten om de bindingen van een snowboard aan te spannen en naar beneden te glijden. Toen ik opgebeld werd door de dienst voor Toerisme, was ik dus ook behoorlijk verontwaardigd dat mij werd voorgesteld om te skiën. Stel je voor, ik op ski’s, dat is als Chuck Norris die rondwandelt met een chihuahua. .. more
Oostenrijk heeft nogal de reputatie van een après-ski paradijs te zijn en bij après-ski denk ik spontaan aan foute schlager muziek en zatte Duitsers. Ja, in veel gevallen is het dat ook, maar blijkbaar niet overal. .. more
Na een vliegtuigreis in een kramakkelig propellervliegtuigje en een compositie van Mozart ter verwelkoming, navigeerden we naar ons hotel in Innsbruck, waar we meteen gesmeten werden in de eerste activiteit: rondwandelen op van die belachelijke tennisraketten. Laten we eerlijk zijn, hoe zeer ik ook mijn best deed met mijn sexy ski-outfit, toch bleef ik er ronduit belachelijk uitzien zo al ganzenpas-strompelend in de diepe sneeuw. Maar het ging en ja, het was behoorlijk lastig, maar het uitzicht over Kühtai vanuit the middle of nowhere was de vernedering der tennisrakketten natuurlijk meer dan waard. De glühwein en (in mijn geval vegetarisch) eten in de berghut, ook. .. more
